.

.

The purpose of this blog is to address questions other than confidential concerns in private communications. Most queries received by me on the internet arrive by e-mail or via private message. They are not, for the most part, intended for public dissemination. This blog exists for those matters which can be discussed openly. Irrespective of the manner delivered, send your question, query or concern and I shall do my best to answer it.

.

Read more »

My current boss is William (his nickname).

Dear Sir,

In this year, I don't know that how much is the achieved target. However I nearly to complete one target as your assigned.

First time, I found you. I ask you about your favorite sport. Your answer is running!!. Oh my god, my boss is not trendy. You come from Europe but does not play golf, football or basketball. I think it so boring to run. It's not exciting, interaction and any strategic. I'm the basketball player. The sport that very exciting, wet, fun and strategic. How I can play that sport with you. It's just step forward, sightseeing and stay with yourself.

Last 4 months, you came to me. And you asked me to join the Pattaya Marathon on 19th July 2009. What is your inspiration? My weight is 84kg and BMI is 28.7. And I have problem on my right knee since last year. However Marathon is my surprise project. How I can join Marathon with 42km. You gave me the training program for prepare myself to marathon just start with walk and short period. So I want to join the Marathon but how come.

Since I agree to join marathon. I start to run for 2-3 km up to 5 km and swim 500m and then up to 1000m within 3 months. I feel the pretty of running. I plan to prepare my body. You gave me a stick of chocolate to test my patient. I reduced to 75 kg as same as first time to join company. I feel the exciting to run. I want to run everyday early morning and evening. I listen many thing during running such as songs, joke, religion, ghost, news. Sometime I downloaded songs from company internet because you assignment is also company work.


Time is too fast, now 5 days to Pattaya marathon. You cancel your competition because you feel not good on your knees and ankels. I understand your feel because everyday we talk about traing and progress of our training. So you postpone to Bangkok Marathon in the end of this year, no problem. However I has to complete your invitation to finish my Pattaya Marathon. Now I can run nearly 15km with not much tired but I hurt my right toe.I hope to finish it.


How do you know that I can do it. You know my mindset more than myself.

Thank you for the inspiration that you gave me last 4 months. It is my big change.


Regards,
Pongtorn T.

Read more »

จากประสบการณ์การทำงานในโรงงาน ประเภทโรงกลั่น ซึ่งมีทั้งงานโยธา ได้แก่ งานทาสี นั่งร้าน ขุดดินก่อสร้าง งานMechanic งานไฟฟ้า และงาน instrument จะพบว่างานโยธา จะมีการใช้แรงงานผู้หญิงอยู่อย่างเห็นได้ชัด

งานโยธาที่ใช้แรงงานผู้หญิงที่เห็นปัจจุบันได้ งานนั่งร้าน คือช่วยขนเหล็กและชิ้นส่วน(ค่อนข้างหนัก) งานทาสี(อันนี้ไม่ค่อยหนัก) และงานขุดดิน (อันนี้ก็หนักเช่นกัน) ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเกิดคำถามในใจว่าทำไมจ้างแรงงานผู้หญิงมาทำงานที่ต้องใช้แรง ยกของก็สู้ผู้ชายไม่ได้ ขุดดิน ขนดีก็สู้ผู้ชายไม่ได้ จะทำให้งานช้า เกะกะ ในจำนวนแรงงานที่เท่ากัน ประสิทธิภาพน่าจะต่ำกว่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่ที่หัวหน้าคนงานเป็นผู้ชาย(ซึ่งทั้งหมดเป็นผู้ชาย) ยืนสั่งงานผู้หญิง ขนนู่น ขนนี่ ขุดดิน มันก็ยิ่งแปลกๆ ทำไมผู้ชายไปสั่งผู้หญิงทำงานใช้แรง

อธิบายถึงลักษณะการแต่งตัวของคนงานผู้หญิง ก็จะปิดหน้าตามิดชิด อาจจะเนื่องจาก อากาศที่ร้อน และแดดที่แรง รวมทั้งฝุ่นและไอร้อนจากกระบวนการผลิต

จนเมื่อวานนี้ได้คุมงานก่อสร้าง ซึ่งเป็นส่วนของการขุดดิน แล้วก็เผอิญเป็นคนงานผู้หญิงอีกเช่นเคย ซึ่งขณะนั้นก็เย็นแล้วใกล้เวลาเลิกงาน กำลังเก็บงาน เก็บเครื่องมือ ทำความสะอาดพื้นที่ทำงาน แล้วก็รอรถที่จะมารับกลับบ้าน ได้ยินว่าวันนี้จะเลิกแค่นี้แล้ว เหนื่อยแล้ว ทั้งที่งานยังพอมีให้ทำอยู่ ทำล่วงเวลาได้ ก็เกิดความคิดว่า เอาผู้หญิงมาทำงานก็ไม่สู้งานน่ะสิ คงอยากกลับบ้านแล้วมั้ง งานหนักอยางนี้น่าจะเอาผู้ชายมาทำมากกว่า เลยหันไปถามหัวหน้างานว่า พี่ผมสงสัยมานานแล้ว ทำไมถึงจ้างแรงงานผู้หญิง มาทำงานหนักแบบนี้ สู้แรงผู้ชายก็ไม่ได้ คุ้มมั้ยเนี่ย

คำตอบที่ได้เริ่มจากประโยคสั้นๆว่า "แล้วคุณจะให้ผู้หญิงไปทำงานอะไร" แล้วก็ต่ออีกว่า "เ้ค้ามาด้วยกัน ทั้งผู้หญิง ทั้งผู้ชาย ทั้งเด็กวัยรุ่น ก็ต้องหางานให้ทำกันไป" ต่อด้วย "เค้ามากับแบบครอบครัว ผัวมา เมียก็มา จะให้ไปอยู่เฉยๆได้ยังไง ไม่จ้างเมีย ผัวก็ไม่มา เด็กที่อายุไม่ถึงเข้าทำงานไม่ได้ ก็ทำงานเตรียมงานอยุ่ด้านนอก" ปิดท้ายด้วย " เราต้องจ้างงาน ให้เค้ามีรายได้ ไม่งั้นเค้าก็ไม่มีงานทำ ไม่มีเงิน เป็นการกระจายรายได้"

สิ่งที่ได้ยินเข้าถึงส่วนลึกในการเข้าใจในทันที มันไม่ใช่เรื่องแรงงานอย่างเดียวที่เอามาคิดและตัดสินใจ เป็นเรื่องตั้งแต่ มนุษยธรรม การบริหารคน การบริหารงาน รวมทั้งเศรษศาสตร์ เรื่องการกระจายรายได้สร้างงาน ซึ่งสอนกันอยู่ในระดับปริญญาโท

เข้าใจแล้วครับ พี่สุชาติ

Read more »

อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ผู้ค้นพบทฤษฎีสัมพันธภาพ ได้กล่าวถึงมิติอีกมิติหนึ่งนอกจากกว้าง ยาว สูง แบบที่ึคนทั่วไปรู้จัก เค้บอกว่ายังมีอีกมิติหนึ่งนั่นคือ"เวลา" หากเวลาเปลี่ยนแล้วขนาดหรือมิติก็อาจจะเปลี่ยนไปก็ได้

ที่กล่าวมาข้างต้นอาจจะปะติดปะต่อ สมบูรณ์บ้าง ขาดหายบ้าง แต่ที่อยากจะบอกก็คือของที่เหมาะสมมันก็ขึ้นอยู่กับเวลาด้วย

เมื่อเดือนที่ผ่านมา ขณะอาบน้ำ(ที่บ้าน)อยู่ ทำให้หวนคิดถึงเมื่อตอนสมัย ป.5 น่าจะประมาณนั้น คุณครูให้ทำการทดลองวิทยาศาสตร์ ด้วยการทำสบู่ โดยมีส่วนประกอบคุ้นๆว่า น้ำมันมะพ้าว ด่าง(จำไม่ได้ว่า ด่าง หรือขี้เถ้า หรืออะไรซักอย่าง) และสีผสมอาหาร กลุ่มผมไอเดียบรรเจิดมา เพื่อนซื้อสีม่วงมา เด่นเกินหน้ากลุ่มอื่นทีเดียว แล้วอาจารย์ก็ให้ผสมส่วนประกอบต่างๆ แล้วเทลงจาน ซึ่งก็คือแม่พิมพ์ แล้วเราก็จะได้สบู่ทรงแป้นๆตามลักษณะของจาน แล้วก็ตัดแบ่งกันในกลุม เพื่อเอากลับบ้าน ผมจำไม่ได้ว่าเอากลับบ้านหรือว่าทิ้งไว้ที่ไหน สมัยนั้นสบู่สส่วนใหญ่ก็สีขาว สีครีม สีชมพูอ่อน ที่ให้ความรู้สึกนุ่มนวล สบายๆ หรือไม่ก็สบู่ตรานกแก้วสีเขียว สบุ่สีม่วงในวันนั้นถึงจะไม่เหมือนใคร ไม่น่าใช้ แต่ก็ยังอยุ่ในความทรงจำเสมอ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

จนมาวันนี้ ผมได้เห็นสบู่สีม่วงอีกครั้งที่ห้องน้ำ ย้อนกลับไปสมัยนั้น สบู่มีอยู่ไม่กี่ยี่ห้อ ไม่กี่กลิ่น หากผลิตสีม่วงออกมาก็ไม่รู้จะขายได้หรือเปล่่า จนวันนี้การแข่งขันสูงมา สบุ่มีแทบทุกสีแล้วจนกระทั่งเหลือไม่กี่สีให้เลือก ซึ่งก็ึถึงคิวสบู่สีม่วงของผมซะที

หากวันนั้น เป็นวันนี้สบู่สีม่วงผมคงไม่แปลกเท่าไหร่ แต่จากที่ไอน์สไตน์ได้กล่าวถึงมิติของเวลาไว้ สบู่สีม่วงแสนแปลกของผมในวั้นนั้น กลายเป็นสบู่สีธรรมดาในวันนี้ได้

ซ.ต.พ.

Read more »

จากหลักความคิดของS-RCM เมื่อเอาใช้จะได้งานที่ออกมาอย่างเป็นระบบ มีเหตุผล มีที่มา เช่น ทำไมต้องไปตรวจเครื่องจักรทุกสี่ชั่วโมง ถ้าตอบเหมือนเดิมก็ตอบได้ว่าเครื่องจักรนี้มีความสำคัญต้องดูแลอย่างใกล้ชิด ซึ่งก็จะเกิดคำถามตามมาว่า แล้วทุก4ชั่วโมงเพียงพอหรือเหมาะสมหรือไม่ ทำไมต้อง 4 ชั่วโมง แต่ถ้าตอบแบบS-RCMก็จะตอบได้ว่า เราคาดว่าถ้าเครื่องจักรมีปัญหามันจะเสียภายใน 8 ชั่วโมงดังนั้นควรจะไปตรวจทุกๆครึ่งหนึ่งของเวลาที่จะเสียหาย เพื่อที่จะพบเห็นอาการเครื่องจักรก่อนที่จะเสียหาย อีกกรณีหนึ่งเกี่ยวกับน้ำมันหล่อลื่น พบว่าท่านที่รักรถยนต์มาก อาจจะเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องก่อนที่จะถึงเวลาที่กำหนดเช่นกำหนดที่10,000กม. แต่เปลี่ยนก่อนที่5,000กม. ถ้าพิจารณาในแง่ของผู้ผลิตและประสบการณ์ของเจ้าของรถจะพบว่าผู้ผลิตได้มีการออกแบบมาอย่างดีแล้ว ตั้งแต่ออกแบบ ทำการทดสอบ อ้างอิงมาตรฐาน กว่าจะสรุปได้ว่าสามารถใช้ได้ที่ 10,000กม. สำหรับการใช้งานปกติ ส่วนตัวเจ้าของเองใช้รถไม่เกินสิบปีก็เปลี่ยนแล้ว ถ้ามองในแง่ของค่าใช้จ่ายอาจจะไม่สูงนัก เปลี่ยนทุก 5,000กม.ก็ไม่กระทบเงินในกระเป๋าเท่าไหร่ แต่ผลออกมาก็ไม่ได้แตกต่างจากการดูแลตามที่ผู้ผลิตออกแบบมา ซึ่งก็คือไม่คุ้มนั่นเอง แต่ในทางกลับกันถ้าผู้ใช้งานใช้แตกต่างไปจากการออกแบบของผู้ผลิตเช่นเอาไปแข่งRally อายุของน้ำมันหล่อลื่นก้จะสั้นลงกว่าปกติ การดูแลก็คงจะต้องมากกว่าที่ผู้ผลิตออกแบบมา ในส่วนนี้ก็ต้องอาศัยประสบการณ์ของผู้ใช้งานมาประกอบด้วย
เมื่อพิจารณาประโยชน์ของS-RCMกับระบบงานปัจจุบัน ก็จะเห็นว่าเมื่อเราพิจารณาสภาพความคงทนของเครื่องจักรว่าจะทำงานให้ได้ (Reliability) จะพบว่าเครื่องจักรส่วนใหญ่มีReliabilityค่อนข้างสูง ดังนั้นงานการตรวจสอบเครื่องจักรจากS-RCM จะค่อนข้างห่างและน้อยเช่น วันละครั้ง สัปดาห์ละครั้ง หรือ เดือนละครั้งเท่านั้นเอง ส่วนผู้ทำงานเองก็รู้ถึงความจำเป็นและความสำคัญของงานที่จะทำว่าทำเพื่ออะไร ควรจะดูอย่างไร สำหรับทางผู้ซ่อมก็รู้ว่าควรจะใส่ใจในการดูแลการซ่อมเพียงใด ควรดูแล หรือปล่อยให้เสียไปแล้วค่อยซ่อมหรือหามาเปลี่ยนใหม่

Read more »

วันนี้ได้ไปช๊อปหนังสือใหม่มา 3 เล่ม เป็นของตัวเอง2เล่มและของคนอื่นอีกเล่ม

สองเล่มที่ซื้อมาค่อยข้างแตกต่างกัน คือ หนังสือการเขียนแผนธุรกิจ และ หนังสือเขียนเวบ

หนังสือเขียนแผนธุรกิจเป็นหนังสือที่ช่วยให้วางแผนธุรกิจได้ดีขึ้นและที่สำคัญคือเอามันออกมาเป็นสิ่งที่จับต้องได้ นั่นก็คือแผนธุรกิจนั่นเอง ในมุมมองส่วนตัวที่ยังอยู่ในหัวก็คือ จริงๆแล้วเรื่องการเขียนแผน ก็เหมือนการบริหาร เป็นสิ่งที่ทุกคนทำกันอยู่แล้ว ทำได้ดีบ้าง ทำได้ไม่ดีบ้าง เรื่องที่เอามาเล่าบางส่วนก็รู้อยู่แล้ว แต่ที่สำคัญคือขาดการจัดระเบียบความคิด

นั่นก็ก็เลยกลายเป็นจุดที่ทำให้เกิดอาชีพนักบริหารขึ้นมานั่นเอง สมัยเรียนเพื่อนบางคนที่เรียนวิศวกรรม อุตสาหการ มักจะโดนเพื่อนๆล้อว่า"เป็ด" เพราะเรียนอันนู้นนิด อันนี้หน่อย หารู้ไม่ เพื่อนๆที่เรียนอุตสาหการนั้นเค้ายังเรียนเรื่องการเป็นหัวหน้าพวกที่ล้อเค้าอีกด้วยนะ อิอิ

ส่วนหนังสือขายเวบ เอาไว้ว่างๆจะเล่าแล้วกันนะ

ทั้งนี้ทั้งนั้น หนังสือที่ซื้อวันนี้ก็เป็นการเริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่ไม่เคยทำ และที่สำคัญเคยคิดว่าจะไม่ทำด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้น...

Read more »

This time is the worst situation for me. I cannot explain anymore. You don't need to understand me. This is my blog.

Read more »